Διαγνωστική προσέγγιση παιδιού με δυσουρία

Όταν ένα παιδί παρουσιάζει δυσκολία ή πόνο κατά την ούρηση είναι σημαντικό να κάνουμε μερικές ερωτήσεις που θα μας βοηθήσουν στη διάγνωση του προβλήματος.
1. Πότε ξεκίνησε το σύμπτωμα;
Ο τραυματισμός του ουροποιητικού συστήματος πρέπει να αποκλείεται αν ο πόνος εμφανίζεται μετά από ένα πέσιμο. Πτώσεις από ποδήλατο για παράδειγμα μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στα νεφρά ή την ουρήθρα που οδηγούν σε αιματουρία ή δυσουρία ή και τα δύο.
Σκεφτείτε προβλήματα συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένης της αναζήτησης προσοχής, αν τα συμπτώματα εμφανίζονται μόνο σε μια συγκεκριμένη ώρα της ημέρας (π.χ. κατά τη διάρκεια του σχολείου).
2. Πού εντοπίζεται ο πόνος;
Ένα μεγαλύτερο παιδί μπορεί να εντοπίσει τον πόνο στην ουρήθρα, στην πύελο ή στην κοιλιακή χώρα. Μερικά παιδιά παραπονούνται για πόνο στην πλάτη. Ο πόνος που προέρχεται από άλλο όργανο μπορεί να συγχέεται με πόνο στην ουρήθρα. Ένα ενδοκοιλιακό απόστημα ή μια φλεγμονή στα έσω γεννητικά όργανα μπορεί να εμφανιστούν με την ενόχληση της δυσουρίας. Δυσουρία που συνοδεύεται με πόνο στην πλάτη μπορεί να είναι μια κοινή πυελονεφρίτιδα.
Επίσης νεφρικές πέτρες στην πύελο, στον κάλυκα του νεφρού, ή τον ουρητήρα μπορεί να προκαλέσουν κοιλιακό άλγος ή πόνο στα πλευρά με αντανάκλαση στη περιοχή των γεννητικών οργάνων.
3. Υπάρχουν άλλα συμπτώματα;
Πυρετός, θολά με άσχημη μυρωδιά ούρα, συχνοουρία είναι συμπτώματα που σχετίζονται με ουρολοιμώξεις.
4. Έχει υπάρξει κάποια αιμορραγία;
Η αιμορραγία μπορεί να είναι παρούσα μετά από τραύμα ή να συνδέεται με λοίμωξη, επίσης υπερβολική απέκκριση ασβεστίου στα ούρα και νεφρικές πέτρες προκαλούν δυσουρία, καθώς και αιματουρία.
5. Ποια φάρμακα λαμβάνει ο ασθενής ;
Ορισμένα φάρμακα όπως η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό της ουρήθρας και επώδυνη ούρηση.
6. Έχει υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στο σαπούνι που χρησιμοποιείται για την καθημερινή υγιεινή, στο απορρυπαντικό ή στον τύπο υφάσματος των εσωρούχων;
Ορισμένα σαπούνια ή καθαριστικά μπορεί να σχετίζονται με ερεθισμό της ουρήθρας και κνησμό. Μερικά αφρόλουτρα, για παράδειγμα, αφαιρούν τα προστατευτικά λιπίδια από την ουρήθρα προκαλώντας ερεθισμό.
Κλινική εξέταση
1. Αξιολογείστε τα ζωτικά σημεία του παιδιού
Μετρείστε αν έχει πυρετό, ταχυκαρδία και οπωσδήποτε την αρτηριακή πίεση.
2. Κοιλιά και πλάτη
Εξετάστε για κοιλιακές μάζες, υπερηβική ευαισθησία, ψηλαφήστε κι εκτιμείστε την κοιλιά του παιδιού, επίσης εξετάστε το για πόνο στην οσφυϊκή περιοχή. 
3. Γεννητικά όργανα
Ελέγξτε το δέρμα και το περίνεο για εξανθήματα, ερυθρότητα ή ερεθισμό. Εκτελέστε γυναικολογική εξέταση σε σεξουαλικά ενεργές έφηβες που παρουσιάζουν δυσουρία για να αποκλειστεί κολπίτιδα και φλεγμονώδης νόσος της πυέλου .

Πυρετικοί σπασμοί

Σε μερικά παιδιά ο πυρετός μπορεί να προκαλέσει σπασμούς. Οι πυρετικοί σπασμοί εμφανίζονται στο 2% έως 5% του συνόλου των παιδιών ηλικίας μεταξύ 6 μηνών έως και 6 ετών. Η εμπειρία ενός επεισοδίου είναι κάτι πολύ τρομακτικό για τους γονείς, αλλά συνήθως είναι αβλαβές για το παιδί.

Τι χαρακτηρίζεται ως επεισόδιο πυρετικών σπασμών;

Συνήθως συμβαίνει κατά τη διάρκεια των πρώτων λίγων ωρών από την εμφάνιση του πυρετού. Το παιδί μπορεί να φαίνεται παράξενο για λίγα λεπτά, στη συνέχεια γίνεται υπερτονικό κι εμφανίζει συσπάσεις σ’ όλο του το κορμί, σε μερικά παιδιά ίσως γυρίσουν τα μάτια τους. Δεν υπάρχει επικοινωνία με το παιδί για ένα μικρό χρονικό διάστημα, η αναπνοή του διαταράσσεται και το δέρμα του μπορεί να φαίνεται λίγο πιο μελανό από το συνηθισμένο. Μετά την κρίση, το παιδί επιστρέφει γρήγορα στο φυσιολογικό και μπορεί να παρουσιάσει υπνηλία. Οι κρίσεις συνήθως διαρκούν λιγότερο από 1 λεπτό, αλλά, αν και όχι συχνά, μπορεί να διαρκέσουν μέχρι και 15 λεπτά.

Πυρετικοί σπασμοί σπάνια συμβαίνουν περισσότερες από μία φορά μέσα σε ένα 24ωρο. Άλλα είδη επιληπτικών κρίσεων (αυτά που δεν προκαλούνται από πυρετό) διαρκούν περισσότερο, επηρεάζουν μόνο ένα μέρος του σώματος(εστιακές), και μπορεί να συμβούν επανειλημμένα.

Το παιδί μου θα ξανακάνει πυρετικούς σπασμούς;

Οι πυρετικοί σπασμοί έχουν μια κληρονομική προδιάθεση. Ο κίνδυνος εμφάνισης κρίσεων σε άλλα επεισόδια πυρετού εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού σας. Παιδιά ηλικίας κάτω του 1 έτους κατά το χρόνο του πρώτου επεισοδίου έχουν περίπου πιθανότητα 50% να έχουν κι άλλη κρίση πυρετικών σπασμών. Παιδιά μεγαλύτερα του 1 έτους κατά το χρόνο της πρώτης κρίσης έχουν περίπου 30% πιθανότητα να παρουσιάσουν δεύτερο επεισόδιο πυρετικών σπασμών.

Το παιδί μου θα εμφανίσει  επιληψία;

Η επιληψία είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για πολλαπλές και επαναλαμβανόμενες κρίσεις που δεν προκαλούνται από πυρετό. Τα παιδιά με ιστορικό πυρετικών σπασμών έχουν μόνο ελαφρώς υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης επιληψίας μετά την ηλικία των 7, από τα παιδιά που δεν είχαν ποτέ εμφανίσει πυρετικούς σπασμούς.

Είναι οι πυρετικοί σπασμοί επικίνδυνοι;

Αν κι ένα επεισόδιο πυρετικών σπασμών μπορεί να φοβίσει πολύ τους γονείς, είναι ακίνδυνο για το παιδί. Οι πυρετικοί σπασμοί δεν προκαλούν βλάβες στον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα, ούτε παράλυση, νοητική αναπηρία ή θάνατο.

Πώς πρέπει τα επεισόδια πυρετικών σπασμών ν’ αντιμετωπίζονται;

• Εάν το παιδί σας κάνει πυρετικούς σπασμούς τοποθετήστε το στο πάτωμα ή το κρεβάτι μακριά από οποιαδήποτε σκληρά ή αιχμηρά αντικείμενα.

• Γυρίστε το κεφάλι του στο πλάι, έτσι ώστε να μην κινδυνεύει να πνιγεί από τυχόν σάλια ή εμετό.

• Μην βάζετε τίποτα στο στόμα του με το φόβο ότι θα καταπιεί τη γλώσσα του. Καλέστε το γιατρό αμέσως ώστε να εξετάσει το παιδί σας, για να προσδιορίσει την αιτία του πυρετού του.

• Εάν οι σπασμοί δεν σταματούν μετά από 15 λεπτά πηγαίνετε στο κοντινότερο νοσοκομείο. Είναι πιο σημαντικό να προσδιοριστεί και να θεραπευθεί η αιτία του πυρετού και όχι οι σπασμοί. Οσφυονωτιαία παρακέντηση μπορεί να χρειαστεί να γίνει για να είμαστε σίγουροι ότι το παιδί δεν έχει μια σοβαρή λοίμωξη, όπως μηνιγγίτιδα, ειδικά αν το παιδί σας είναι ηλικίας μικρότερης του 1 έτους. Επίσης το ενδεχόμενο ουρολοίμωξης πρέπει πάντα να εξετάζεται.

• Σε γενικές γραμμές, δεν συστήνεται η χορήγηση προληπτικών φαρμάκων (φαινοβαρβιτάλη) για την αποφυγή των απλών πυρετικών σπασμών. Ωστόσο, αυτό θα πρέπει να συζητηθεί με το γιατρό του παιδιού σας. Σε περίπτωση παρατεταμένων ή επαναλαμβανόμενων επεισοδίων, η σύσταση μπορεί να είναι διαφορετική.

• Φάρμακα όπως η παρακεταμόλη και η ιβουπροφαίνη μπορεί να σας βοηθήσουν να μειώσετε τον πυρετό, αλλά δεν εμποδίζουν την εμφάνιση πυρετικών σπασμών γιατί συνήθως οι σπασμοί εμφανίζονται κατά την άνοδο του πυρετού. Μια γενική οδηγία είναι σε παιδιά με ιστορικό πυρετικών σπασμών να χορηγούνται αντιπυρετικά από νωρίς όταν το παιδί ξεκινά δεκατική πυρετική κίνηση.

• Επίσης αν το παιδί εμφανίσει επεισόδιο σπασμών που κρατάει πάνω από 15 λεπτά προτείνεται να του χορηγηθεί από το ορθό διαζεπάμη (amp Stezolid) και στη συνέχεια να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Μηνιγγίτιδα-διαγνωστικές μέθοδοι

Η μηνιγγίτιδα είναι μια φλεγμονή των μεμβρανών που καλύπτουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό και προκαλείται από προσβολή τους από κάποιο βακτήριο ή ιό.
Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα είναι μια απειλητική για τη ζωή ασθένεια που οφείλεται σε βακτηριακή λοίμωξη των μηνίγγων. Πέρα από τη νεογνική περίοδο, οι 3 πιο κοινοί οργανισμοί που προκαλούν οξεία βακτηριακή μηνιγγίτιδα είναι Streptococcus pneumoniae, Neisseria meningitidis, και Haemophilus influenzae τύπου b (Hib). Δεδομένου ότι ο εμβολιασμός για αιμόφιλο, πνευμονιόκοκκο και μηνιγγιτιδόκοκκο τύπου C είναι υποχρεωτικός κι εφαρμόζεται σε όλα τα βρέφη από 2 μηνών, η συχνότητα εμφάνισης της μηνιγγίτιδας έχει μειωθεί δραματικά. Δυστυχώς υπάρχουν βακτήρια όπως ο μηνιγγιτιδόκοκκος τύπου Β που προκαλεί συχνά μηνιγγίτιδα και δεν έχουμε ακόμα αποτελεσματικό εμβόλιο για την καταπολέμησή του.
Αν υποπτευόμαστε ότι ένα παιδί πάσχει από μηνιγγίτιδα πρέπει γρήγορα να διακομιστεί στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου ώστε να ελεγχθεί η θερμοκρασία του, η πίεση του, η αναπνευστική συχνότητα, οι παλμοί, και το οξυγόνο στο αίμα του. Μετά από τον έλεγχο των αεραγωγών του παιδιού, την αναπνοή και την  κυκλοφορία, ο γιατρός εξετάζει πλήρως το παιδί ψάχνοντας για μια εστιακή πηγή λοίμωξης και αξιολογεί οποιαδήποτε μεταβολή της νοητικής κατάστασης. Αν το παιδί είναι ύποπτο για νόσηση από μηνιγγίτιδα, υπάρχουν αρκετές δοκιμασίες και διαδικασίες που απαιτούνται για την διερεύνηση και τον καθορισμό της διάγνωσης με κύρια την οσφυϊονωτιαία παρακέντηση.
Η πιο σημαντική εργαστηριακή μελέτη είναι η εξέταση του ΕΝΥ. Η οσφυϊονωτιαία παρακέντηση είναι η λήψη εγκεφαλονωτιαίου υγρού για να εξεταστεί στο εργαστήριο για τις παρακάτω παραμέτρους:
• Μέτρηση κυττάρων και τύπος κυττάρων
• Μέτρηση γλυκόζης
• Μέτρηση πρωτεΐνης και αντιγόνων
• Gram χρώση
• Καλλιέργεια βακίλων ή μυκήτων και ευαισθησία τους σε αντιβιοτικά
Η οσφυϊονωτιαία παρακέντηση γίνεται με την τοποθέτηση του ασθενούς σε πλάγια θέση εφαρμόζοντας τοπικό αναισθητικό, και εισάγοντας προσεχτικά μια λεπτή βελόνα μεταξύ δυο οστών της οσφυϊκής περιοχής της σπονδυλικής στήλης, μέχρι να εισχωρήσει στο νωτιαίο σωλήνα για τη συλλογή του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Η αρχική εμφάνιση του υγρού μπορεί να δώσει στον γιατρό μια ένδειξη της φύσης της μόλυνσης π.χ.: θολό ENY υποδεικνύει υψηλότερα επίπεδα της πρωτεΐνης, λευκών και ερυθρών αιμοσφαιρίων και / ή βακτήρια, και συνεπώς μπορεί να υποδηλώνει βακτηριακή μηνιγγίτιδα.
Βακτηριακή μηνιγγίτιδα
• Λευκά  αιμοσφαιρίων (WBC) πάνω από 1000/mm3 συνήθως προκαλούνται από βακτηριακές λοιμώξεις. Μετρήσεις από 500-1000/mm3 μπορεί να είναι βακτηριακή ή ιογενής μηνιγγίτιδα και χρήζουν περαιτέρω αξιολόγησης.
•Η Gram χρώση μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση, αλλά δεν είναι εξέταση με μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα οπότε πρέπει να προχωράμε και σε καλλιέργεια.
• Η συγκέντρωση πρωτεΐνης συνήθως είναι αυξημένη σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα.
• Η γλυκόζη συνήθως μειώνεται στη βακτηριακή μηνιγγίτιδα . Η φυσιολογική γλυκόζη στο ΕΝΥ πρέπει να είναι μεγαλύτερη από τα δύο τρίτα της γλυκόζης ορού. Επίπεδα λιγότερο από το 50% γλυκόζης ορού είναι ενδεικτικά της βακτηριακής μηνιγγίτιδας.
• Δοκιμασίες συγκόλλησης λατέξ είναι διαθέσιμες για τον έλεγχο της S pneumoniae, του Η influenzae,του Streptococcus της ομάδας Β, και της Ν meningitidis. Ένα αρνητικό αποτέλεσμα, ωστόσο, δεν αποκλείει βακτηριακή λοίμωξη.
• Η λήψη αντιβιοτικού πριν την παρακέντηση οδηγεί σε αποστείρωση του ΕΝΥ, οπότε η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) μπορεί να έχει σημαντικό ρόλο στον προσδιορισμό του παθογόνου μικροοργανισμού. Με την PCR είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε το παθογόνο γρήγορα και με ακρίβεια.
Ιογενής μηνιγγίτιδα
• Η μέτρηση των λευκών αιμοσφαιρίων WBC σε ιογενή μηνιγγίτιδα είναι συνήθως κάτω από 500/mm3, με περισσότερα από 50% λεμφοκύτταρα.
• Η πρωτεΐνη μπορεί να είναι αυξημένη.
• Το επίπεδο της γλυκόζης μπορεί να είναι φυσιολογικό ή χαμηλό.
•Η χρώση κατά Gram  είναι αρνητική.
Τραυματική Οσφυϊονωτιαία παρακέντηση
• Εάν συμβεί  αιμορραγία κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και το ΕΝΥ περιέχει αίμα, η ερμηνεία γίνεται πολύ δύσκολη οπότε επαναλαμβάνουμε αργότερα την διαδικασία. Όμως περιμένοντας την καλλιέργεια του ΕΝΥ χορηγούμε πάντα τυφλή θεραπεία.
Αντενδείξεις για Οσφυϊoνωτιαία παρακέντηση
Η οσφυϊονωτιαία  παρακέντηση αντενδείκνυται σε ορισμένες από τις ακόλουθες συνθήκες:
• Ασταθής ασθενής με υπόταση ή αναπνευστική δυσχέρεια μπορεί να μην είναι σε θέση να ανεχτεί τη διαδικασία.
• Υποψία αποστήματος του εγκεφάλου, όγκοι του εγκεφάλου ή άλλη αιτία αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης.
• Λοίμωξεις δέρματος στην οσφυϊκή μοίρα της παρακέντησης.

10 συμβουλές για υγιεινή διατροφή των παιδιών

1)Βάλτε στην καθημερινή τους διατροφή τα φρούτα και τα λαχανικά(1 ποτήρι χυμό, ένα μπωλ φρουτόκρεμα  ή φρουτοσαλάτα,3 κουταλιές σούπας λαχανικά μαγειρεμένα ή σαλάτα κι ένα φρούτο είναι απαραίτητα να καταναλώνονται κάθε μέρα από τα παιδιά).
2)Αποφύγετε να τρώνε κόκκινο κρέας πάνω από 2 φορές την εβδομάδα, προτιμείστε το λευκό κρέας όπως κοτόπουλο και γαλοπούλα.
3)Μαγειρεύετε πάντοτε με ελαιόλαδο.
4)Δώστε τους να καταναλώνουν άπαχα γαλακτοκομικά προϊόντα όπως light τυρί και γάλα(σε παιδιά πάνω από 2 ετών).
5)Το ψάρι είναι απαραίτητο στην διατροφή τους 2 φορές την εβδομάδα, μια φορά την εβδομάδα μπορούν να καταναλώσουν λιπαρό ψάρι όπως σκουμπρί ή σολωμό που είναι πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα.
6)Αποφύγετε τα τηγανιτά, τα αλμυρά και τα γλυκά.
7)Μην τους δίνετε τροφές που περιέχουν συντηρητικά και χρωστικές.
8)Μην παραλείπετε γεύματα, τηρείτε το πρόγραμμα των 5 γευμάτων την ημέρα, με το βραδυνό να είναι το ελαφρύτερο γεύμα.
9)Μην τα επιβραβεύετε ποτέ με προσφορά φαγητού, μάθετέ τα να μην τρώνε βιαστικά και να μασάνε καλά.
10)Τέλος πολύ σημαντικό είναι να καταναλώνουν πολλά υγρά , κυρίως νερό.

Ο δεκάλογος του καλού γονέα

Πολύ σημαντική ευθύνη του παιδίατρου είναι να εκπαιδεύσει και να ενημερώσει τους νέους γονείς πως να φροντίζουν τα παιδιά τους και να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία τους από τυχόν ατυχήματα ή λοιμώξεις.
Εδώ είναι μια σύντομη περίληψη των σημαντικών σημείων που πρέπει κάθε παιδίατρος να επισημάνει στην πρώτη του συνάντηση με τους γονείς:
1. Πλύνετε τα χέρια σας πριν από το τάισμα του μωρού σας και βεβαιωθείτε ότι θηλές και τα μπιμπερό έχουν αποστειρωθεί σωστά.
2. Παρακολουθείτε το μωρό σας όταν τρώει ή πίνει.
3. Ποτέ μην αφήνετε το μωρό μόνο του στο μπάνιο ή κοντά σε νερό.
4. Κρατήστε τα μικρά αντικείμενα μακριά από το μωρό σας.
5. Βεβαιωθείτε ότι το μωρό σας δεν μπορεί να φτάσει ζεστά ροφήματα, το βραστήρα ή το σίδερο.
6. Χρησιμοποιείτε μόνο κατάλληλα παιχνίδια για την ηλικία του μωρού.
7. Ποτέ μην τραντάζετε το μωρό σας αν κλαίει έντονα.
8. Χρησιμοποιήστε σωστά τοποθετημένο παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου στο σωστό μέγεθος για την ηλικία του μωρού.
9. Μην χρησιμοποιείτε στράτα.
10. Εμβολιάστε το μωρό σας.

Νεογιλά δόντια

Μερικά μωρά γεννιούνται μ’ ένα ή δύο δοντάκια. Άλλα πάλι φτάνουν να γιορτάσουν τα πρώτα τους γενέθλια χωρίς ούτε ένα δόντι. Στα περισσότερα όμως μωρά τα πρώτα δοντάκια εμφανίζονται μεταξύ έκτου και όγδοου μήνα.
Συνήθως τα 20 νεογιλά δόντια εμφανίζονται με την εξής σειρά:
6ο-7ο μήνα: 2 μεσαίοι κάτω τομείς(κοπτήρες)
7ο-12ο μήνα: 2 μεσαίοι και 2 παράμεσοι πάνω τομείς(κοπτήρες)
14ο-16ο μήνα:2 παράμεσοι κάτω τομείς(κοπτήρες) και 4 μπροστινοί γομφίοι
18ο-21ο μήνα:4 κυνόδοντες
24ο-30ο μήνα:4 πίσω γομφίοι
Όταν αρχίσει η διαδικασία της οδοντοφυΐας το μωρό γίνεται πιο ανήσυχο και γκρινιάρικο, έχει έντονη σιελόρροια, βάζει τα δαχτυλάκια του συνέχεια στο στόμα τρίβοντας τα ούλα, δαγκώνει διάφορα αντικείμενα και δείχνει να πονά. Μερικές φορές παρατηρείται δεκατική πυρετική κίνηση και μικρές διαρροϊκές κενώσεις πριν την ανατολή ενός νέου δοντιού.
Για ν ’ανακουφιστεί το βρέφος από το άσχημο συναίσθημα που νιώθει αρκεί να κάνουμε απαλό μασάζ στα ούλα του με κάποιο ειδικό τζελ που θα μας συστήσει ο παιδίατρος ή να δώσουμε στο μωρό έναν κρίκο οδοντοφυΐας για να καταπραΰνει την ενόχληση μασώντας τον (αφού πρώτα τον βάλουμε στο ψυγείο να είναι δροσερός).
Καλό είναι να μην δίνουμε παυσίπονα χωρίς λόγο, γιατί η ενόχληση σπάνια είναι τόσο μεγάλη ώστε να χρειάζεται η λήψη φαρμάκου.
Και μια πολύ σημαντική συμβουλή είναι ποτέ να μην αποδίδετε έναν πυρετό που τυχόν έχει το παιδί στην οδοντοφυΐα αν δεν το εξετάσει παιδίατρος, γιατί μπορεί να κρύβει κάποια άλλη πάθηση που χρειάζεται θεραπεία.

Εμβρυϊκή Ηχοκαρδιογραφία

Η εμβρυϊκή ηχοκαρδιογραφία είναι μια διαγνωστική μέθοδος που έχει σαν σκοπό τη μελέτη της ανατομίας και της λειτουργίας του καρδιαγγειακού συστήματος του εμβρύου, για να εστιάσει ή να αποκλείσει την παρουσία μιας συγγενούς καρδιοπάθειας.
Επιπλέον μπορεί να αναγνωρίσει αρρυθμίες του εμβρύου και με αυτό τον τρόπο να καθοδηγήσει τη θεραπεία.
Σε ποίες γυναίκες-εγκύους απευθύνεται:
Η εμβρυϊκή ηχοκαρδιογραφία δεν αποτελεί εξέταση ρουτίνας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Συνίσταται όταν υπάρχουν ενδείξεις «υψηλού κινδύνου» για την πιθανή ύπαρξη καρδιοπάθειας στο έμβρυο. Ενδείξεις «υψηλού κινδύνου» μπορεί να αφορούν τη μητέρα ή το έμβρυο.
Πότε πραγματοποιείται: 
Εκτελείται συνήθως κατά την 20η -22η εβδομάδα της κύησης. Ωστόσο,μπορεί να πραγματοποιηθεί και μετέπειτα εάν προκύψουν ευρήματα που καθιστούν απαραίτητη την εκτέλεση της.
Από ποιο γιατρό πραγματοποιείται: 
Η μελέτη γίνεται από παιδοκαρδιολόγο με εξειδικευμένη εκπαίδευση στο εμβρυικό υπερηχογράφημα καρδιάς και είναι ακίνδυνη χωρίς χρήση ιονίζουσας ακτινοβολίας.
Κριτήρια για την εμβρυϊκή ηχοκαρδιογραφία: 
Της μητέρας
• Οικογενειακό ιστορικό για συγγενείς καρδιοπάθειες σε έναν από τους δύο γονείς ή στα αδέρφια.
• Κληρονομικές ασθένειες με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής δυσπλασίας.
• Σακχαρώδης διαβήτης.
• Αυτοάνοσα νοσήματα.
• Χρήση φαρμάκων με αποδεδειγμένη τερατογένεση.
•Λοιμώξεις κατά τη διάρκεια της κύησης(ερυθρά,CMV,coxsackie).
Του εμβρύου
• Παθολογικά ευρήματα κατά το συνήθη υπέρηχο. (νεφρικές η σκελετικές ανωμαλίες),υποψία καρδιακής δυσπλασίας.
• Εμβρυϊκή αρρυθμία.
• Καθυστερημένη ανάπτυξη.
• Ύπαρξη χρωμοσωμικών ανωμαλιών.
Ακρίβεια:
Η Εμβρυϊκή Ηχοκαρδιογραφία εντοπίζει περίπου το 90% των καρδιακών ανωμαλιών σε σύγκριση με το 50-70% του συνήθους υπέρηχου.
Η θέση του εμβρύου καθώς και ο λιπώδης ιστός της μητέρας μπορούν να περιορίσουν σημαντικά την ακρίβεια της εξέτασης.
Ορισμένες καρδιακές ανωμαλίες, ωστόσο, μπορούν να ξεφύγουν  όπως για παράδειγμα οι μικρές ανωμαλίες του μεσοκοιλιακού διαφράγματος. Άλλες φορές η διάγνωση μπορεί να μην επιβεβαιωθεί μετά τη γέννηση. Μια μικρή μεσοκοιλιακή επικοινωνία για παράδειγμα μπορεί να κλείσει αυτόματα κατά τη διάρκεια της ζωής του εμβρύου.
Για ορισμένες καρδιακές ανωμαλίες η προγεννητική διάγνωση δεν είναι δυνατή, όπως η ύπαρξη παραμένοντος ωοειδούς τρήματος ή του Βοτάλλειου πόρου που είναι φυσιολογικές στο έμβρυο αλλά μετά τη γέννηση είναι παθολογικές.
Τέλος, μερικές παθολογίες παρουσιάζουν εξέλιξη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου και είναι ορατές μόνο κατά το τρίτο τρίμηνο της κύησης ή μετά τη γέννα, για παράδειγμα η πνευμονική ή αορτική στένωση και η ισθμική στένωση της αορτής. Η διαπίστωση μιας καρδιακής δυσπλασίας του εμ­βρύου είναι πολύ σημαντική, ιδίως αν αφορά τις πιο σοβαρές συγγενείς καρδιοπάθειες. Ένα τέτοιο εύρημα πρέπει να συζητηθεί με το καρδιολόγο, το γυναικολόγο, το νεογνολόγο, το γενετιστή, τον καρδιοχειρουργό και τον ψυχολόγο.
Μια προγεννητική διάγνωση μιας σοβαρής καρδιοπάθειας επιτρέπει να προγραμματιστεί έγκαιρα ο χρόνος και ο τρόπος του τοκετού καθώς επίσης ο τόπος, σε ένα κέντρο εξοπλισμένο κατάλληλα για τη φροντίδα του νεογέν­νητου και για την μετέπειτα κλινική και χειρουργική θεραπεία. Επιπλέον, παρέχεται ενημέρωση για τις γενετικές επιπτώσεις και τον οικογενειακό προγραμματισμό.