Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εμβολιασμοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εμβολιασμοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 25 Μαρτίου 2015

Εμβολιασμός για μηνιγγίτιδα

O μηνιγγιτιδόκοκκος είναι ένα συνηθισμένο μικρόβιο που υπάρχει στο πίσω μέρος της μύτης και του φάρυγγα.

Άτομα οποιασδήποτε ηλικίας μπορούν να έχουν το μικρόβιο, χωρίς να αρρωστήσουν, να είναι δηλαδή φορείς.
Η μετάδοση του μηνιγγιτιδόκοκκου γίνεται μόνο με άμεση επαφή, δηλαδή με το φτάρνισμα,το βήχα ή το φιλί.Κάτω από ορισμένες συνθήκες, οι οποίες δεν έχουν εξακριβωθεί πλήρως, ο μηνιγγιτιδόκοκκος είναι δυνατόν να «ξεπεράσει» την άμυνα του οργανισμού και να προκαλέσει προβλήματα.
 Ο μηνιγγιτιδόκοκκος είναι το κυριότερο αίτιο μηνιγγίτιδας σε μικρά παιδιά και εφήβους.
Τα συμπτώματα της μηνιγγίτιδας μπορεί να είναι:
- Έντονος πονοκέφαλος
- Υψηλός πυρετός
- Αυχενική δυσκαμψία
- Πόνοι στις αρθρώσεις
- Ζαλάδα ή σύγχυση
- Υπνηλία
- Φωτοφοβία
- Χαρακτηριστικό εξάνθημα «κόκκινων κηλίδων»
- Κώμα
Στην χώρα μας κυκλοφορούν ήδη εμβόλια που προφυλάσσουν από έναν από τους κυριότερους τύπους του μηνιγγιτιδόκοκκου, τον τύπο C.
Με το εμβόλιο αυτό εμβολιάζονται τα παιδιά κάτω από 1 έτους σε 3 δόσεις και παιδιά άνω του έτους σε 1 δόση.
Επίσης κυκλοφορεί στη χώρα μας και το τετραδύναμο συζευγμένο εμβόλιο έναντι του μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδων A,C,W135 και Υ.
Έχει λάβει άδεια και στην Ελλάδα (από τον Ε.Ο.Φ.) κι έχει ενταχθεί στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού από την ηλικία των 11 ετών και άνω (αποζημιώνεται 100% από όλα τα ταμεία).

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015

Εμβολιασμός πρόωρου βρέφους

Τα πρόωρα νεογνά αντιμετωπίζουν μεγάλο κίνδυνο λοιμώξεων λόγω του ανώριμου ανοσοποι­ητικού τους συστήματος. Ευτυχώς, κάποιες από αυτές τις λοιμώξεις μπορούν να αποφευχθούν αφού υπάρχουν τα αντίστοιχα εμβόλια.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η ωρίμανση του ανοσοποιητικού συστήματος, που γίνεται με την έκθεση του παιδιού στα αντιγόνα περιβάλλοντος (αντιγόνο είναι καθετί που προκαλεί ερεθισμό του ανοσοποιητικού συστήματος για παραγωγή αντισωμάτων), επισυμβαίνει το ίδιο γρήγορα στα πρόωρα όσο και στα τελειόμηνα νεογνά.
Έτσι, τα πρόωρα πρέπει να ξεκινούν τους εμβολιασμούς στην ηλικία των δύο μηνών ανεξάρτητα από την ηλικία κύησης. Το ακυτταρικό εμβόλιο του κοκκύτη και το συζευγμένο εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο πρέπει να δίνονται όσο το δυνατό νωρίτερα, δηλαδή στην ηλικία των 2 μηνών. Το πρόγραμμα εμβολιασμών στα πρόωρα νεογνά είναι το ίδιο ακριβώς όπως και στα τελειόμηνα:
Τρεις δόσεις του πενταδύναμου εμβολίου (διφθερίτιδας, τετάνου, πολιομυελίτιδας, κοκκύτη και αιμόφιλου τύπου b ή του εξαδύναμου με ένα μήνα τουλάχιστον διαφορά σε κάθε ένεση. Η πρώτη δόση του εμβολίου κατά της ηπατίτιδας Β δεν πρέπει να λαμβάνεται υπ όψιν όταν αυτή γίνεται κατά τη γέννηση και το βάρος γέννησης του παιδιού είναι κάτω από 2 κιλά.
Επίσης σε πρόωρα βρέφη άνω των 6 μηνών με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα είναι απαραίτητο το εμβόλιο κατά της εποχικής γρίπης.Ειδικά για τα πρόωρα νεογνά με διάρκεια κύησης <35 εβδομάδων και ηλικία μικρότερη των 6 μηνών κατά την εποχή της έξαρσης του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού, RSV συνίσταται παθητική ανοσοποίηση έναντι του ιού που αποτελεί το συχνότερο αίτιο ιογενούς λοίμωξης του κατώτερου αναπνευστικού σε βρέφη και μικρά παιδιά. Το σκεύασμα παρέχεται με την μορφή IgG ανοσοσφαιρίνης (Palivizumab).
Τέλος, τονίζεται ότι σε κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι εμβολιασμένος και ο περίγυρος των πρόωρων νεογνών.


Δευτέρα 16 Μαρτίου 2015

Εμβόλια και προβληματισμοί

Η παρασκευή ασφαλών και αποτελεσματικών εμβολίων είναι ένας από τους μεγαλύτερους θριάμβους της Ιατρικής.Εντούτοις οι παιδίατροι συναντούμε κάποιους γονιούς που από παραπληροφόρηση αρνούνται να εμβολιάσουν το παιδί τους.
Ο γιατρός ασκεί μεγάλη επίδραση στην απόφαση του γονέα να ακολουθήσει το εμβολιαστικό πρόγραμμα. Ο επαγγελματίας υγείας πρέπει να κατανοήσει τους προβληματισμούς του γονιού σχετικά με τα εμβόλια και να θεμελιώσει έναν ανοιχτό διάλογο, χωρίς αντιπαλότητα, με τον διστακτικό γονιό αρκετά νωρίς και να του δώσει σαφείς και εύκολα κατανοητές απαντήσεις για τις ανεπιθύμητες ενέργειες των εμβολίων, καθώς και ακριβείς πληροφορίες για τους εμβολιασμούς και την αναγκαιότητά τους.
Στοιχεία για την σοβαρότητα των νόσων και των επιπλοκών τους και επίσης στοιχεία σχετικά με επιδημίες του παρελθόντος είναι χρήσιμα για να τονίσουν την αναγκαιότητα διατήρησης υψηλών ποσοστών εμβολιαστικής κάλυψης. Ο γονιός με τεκμηριωμένο διάλογο πρέπει να πειστεί ότι ο εμβολιασμός αποτελεί την καλύτερη και ασφαλέστερη επιλογή για το παιδί του.


Σάββατο 14 Μαρτίου 2015

Εμβόλιο φυματίωσης(BCG)

Το BCG είναι το παλαιότερο από τα χρησιμοποιούμενα εμβόλια σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι διάφορες χώρες ακολουθούν κάθε μία τη δική της πολιτική εμβολιασμού, ενώ υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με την αποτελεσματικότητά του.
Φαίνεται ότι το αντιφυματικό εμβόλιο  προστατεύει κυρίως έναντι της λεμφοαιματογενούς διασποράς της νόσου, δηλαδή της φυματιώδους μηνιγγίτιδας και κεγχροειδούς φυματίωσης, οι οποίες προσβάλλουν μικρά παιδιά και βρέφη, ενώ δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικό στην πνευμονική μορφή της νόσου που αφορά κυρίως τους ενήλικες. Υπολογίζεται ότι η συχνότητα της νόσου είναι 13 περιπτώσεις/100.000 εγχώριου παιδικού πληθυσμού, που, όμως, υπερδιπλασιάζεται εάν συμπεριλάβει κανείς και τους αλλοδαπούς μετανάστες.
Καθώς οι ενήλικες είναι εκείνοι που ευθύνονται για τη διασπορά της νόσου,σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο έλεγχος της εξάπλωσης της φυματίωσης γενικότερα δεν θα πρέπει να βασίζεται στον εμβολιασμό, αλλά να στηρίζεται σε μέτρα όπως ο έγκαιρος εντοπισμός των πασχόντων και στη θεραπεία τους κάτω από άμεση επίβλεψη.
Ένα σημαντικό μειονέκτημα του εμβολίου BCG είναι η θετικοποίηση της δερμοαντίδρασης Mantoux σε μέγεθος και για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να προβλεφθεί. Έτσι, δεν είναι δυνατή η διάκριση της φυσικής μόλυνσης από μυκοβακτηρίδιο, από την αντίδραση λόγω του εμβολίου, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση για το ποιο παιδί χρειάζεται χημειοπροφύλαξη και ποιο όχι.
Το πρόβλημα αυτό αναμένεται να αντιμετωπισθεί στο μέλλον με την παρασκευή νεότερου και πιο αποτελεσματικού εμβολίου, το οποίο επιπλέον δεν θα τροποποιεί τη φυματινοαντίδραση. Η ακριβής επίπτωση της φυματίωσης δεν είναι ακριβώς γνωστή.
Στην Ελλάδα, όπως είναι γνωστό, ο αντιφυματικός εμβολιασμός θεωρείται υποχρεωτικός και διενεργείται σε παιδιά Α΄ δημοτικού από τις κατά τόπους Νομαρχίες. Προβληματισμοί και αντιθέσεις σχετικά με το μαζικό αντιφυματικό εμβολιασμό στη χώρα μας έχουν διατυπωθεί συχνά. Σύμφωνα με τις οδηγίες της διεθνούς ένωσης κατά της φυματίωσης ,λαμβάνοντας υπόψη το ατελές σύστημα επιτήρησης και δήλωσης των κρουσμάτων στην Ελλάδα, την είσοδο αλλοδαπών από χώρες με υψηλή επίπτωση, καθώς και τις περιπτώσεις φυματιώδους μηνιγγίτιδας που -αν και έχουν μειωθεί σημαντικά- ακόμα παρατηρούνται, αποφάσεις όπως πλήρης διακοπή του εμβολιασμού, θα ήταν δύσκολο να υποστηριχτούν.
Θεωρείται απαραίτητη η ανάπτυξη ενός επιδημιολογικού προγράμματος καταγραφής της νόσου, που θα μας επιτρέψει να τροποποίησουμε το εμβολιαστικό μας προγράμμα μόνο προς τους πληθυσμούς αυξημένου κινδύνου. Μέχρι τότε, θα πρέπει οι Έλληνες παιδίατροι, να διενεργούν την προληπτική εξέταση με τη φυματινοαντίδραση Mantoux, ώστε να συμβάλουν στην έγκαιρη διάγνωση της μόλυνσης με το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης.


Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2015

Ηπατίτιδα Α

Η ηπατίτιδα Α είναι μια σοβαρή ασθένεια του ήπατος (συκώτι) και οφείλεται σε ιό.
Ο ιός της ηπατίτιδας Α (HAV) υπάρχει στα κόπρανα των ανθρώπων που πάσχουν και συνήθως μεταδίδεται πολύ εύκολα:
-με άμεση στενή επαφή με πάσχοντα (π.χ.κοινή χρήση τουαλέτας χωρίς τήρηση κανόνων υγιεινής)
- μέσω της στοματικής οδού (τροφές, ή πόσιμο νερό που περιέχουν τον ιό)
Η ηπατίτιδα Α μπορεί να προκαλέσει:
- ήπια ασθένεια με συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της γρίπης
- ίκτερο (κίτρινο χρώμα του δέρματος ή των οφθαλμών)
- έντονο στομαχικό άλγος και διάρροια

 Στα μικρά παιδιά τα συμπτώματα μπορεί να είναι ήπια, σε μεγαλύτερα όμως παιδιά
( > 12 ετών) η νόσος μπορεί να εξελιχθεί πολύ σοβαρά.
Η πρόληψη από την νόσο γίνεται με την τήρηση κανόνων υγιεινής(σχολαστικό πλύσιμο των χεριών μετά την τουαλέτα,πλύσιμο των ωμών λαχανικών κτλ
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΜΒΟΛΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΗΠΑΤΙΤΙΔΑΣ Α ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΕ 2 ΔΟΣΕΙΣ ΜΕ ΜΕΣΟΔΙΑΣΤΗΜΑ 6-12 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ.

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2015

Ηπατίτιδα Β

Η ηπατίτιδα Β είναι σοβαρή ασθένεια του ήπατος (συκώτι) που προκαλείται από ιό.
Ο ιός της ηπατίτιδας Β (HBV) προκαλεί συμπτώματα όπως:
- απώλεια όρεξης
- διάρροια
- εμετό
- κόπωση
- ίκτερο
- πόνο στους μυς, στις αρθρώσεις και στο στομάχι.
Μετά την οξεία φάση της νόσου ο ασθενής μπορεί να παραμείνει φορέας του ιού.
Η φορεία του ιού μπορεί να οδηγήσει σε :
- σοβαρή ηπατική βλάβη (κίρρωση του ήπατος)
- καρκίνο του ήπατος
- θάνατο.
Μεταδίδεται με τους παρακάτω τρόπους:
- Σεξουαλική επαφή με άτομο που έχει τον ιό χωρίς προφυλάξεις.
- Χρήση μολυσμένης σύριγγας από χρήστες ουσιών (ναρκωτικά).
- Τρύπημα με βελόνα μολυσμένης σύριγγας σε επαγγελματίες υγείας (ιατρικό,
νοσηλευτικό προσωπικό κλπ.)
- Κατά τον τοκετό, από πάσχουσα μητέρα στο νεογνό.
- Με μετάγγιση μολυσμένου από τον ιό αίματος.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΜΒΟΛΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΗΠΑΤΙΤΙΔΑΣ Β ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΕ 3 ΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΣΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥ.

Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2014

Εμβόλια: Μύθοι και αλήθειες

Οι μύθοι για τα εμβόλια είναι τόσo παλιοί όσο και η ηλικία τoυς. Το πρώτo εμβόλιο, το εμβόλιο τoυ δαμαλισμού, ανακαλύφθηκε το 1796 και παρασκευάστηκε από υλικό που πάρθηκε από μολυσμένη αγελάδα. Οι γελοιογράφοι της εποχής σχεδίασαν παιδιά με κέρατα ενώ ανέκδοτα της εποχής έλεγαν ότι ένα παιδί που εμβολιάστηκε ,μπουσουλούσε στα τέσσεpα σαν ζώο, μούγκριζε σαν αγελάδα και κουτoυλoύσε σαν ταύpoς.

Η γρήγορη ανάπτυξη και εξάπλωση των εμβολίων στον αιώνα μας προχώρησε παράλληλα με μια σειρά νέων μύθων που έκαναν τους γονείς να αρνηθούν εσφαλμένα, τους εμβολιασμούς και τους παιδιάτρους να διστάζουν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη μη εξαφάνιση των μολυσματικών ασθενειών που θα είχαν αλλιώς αποφευχθεί. Ευτυχώς, σήμερα η έρευνα έχει προχωρήσει αλματωδώς κι έχει αποκαλύψει όλες τις αλήθειες για τα εμβόλια, έτσι η ενημέρωση τόσο των γονιών όσο και των παιδιάτρων είναι καλύτερη με αποτέλεσμα λίγα παιδιά μένουν ανεμβολίαστα. Μην έχετε, λοιπόν, κανένα δισταγμό να εμβολιάσετε τα παιδιά σας υπό τις υποδείξεις του παιδιάτρου σας.

ΣΩΣΤΟ: «θα κάνουμε την ενεσούλα ή στο ποδαράκι ή στο χεράκι.»

Η θέση του εμβολιασμού στα βρέφη και στα πολύ μικρά παιδιά είναι η άνω έξω επιφάνεια του μηρού,ενώ στα μεγαλύτερα παιδιά είναι στο χέρι, στην περιοχή του δελτοειδούς μυός.

ΛΑθΟΣ: «θα κάνουμε την ενεσούλα στον ποπό.»

Ο γλουτός δεν χρησιμοποιείται πια για εμβολιασμούς γιατί υπάρχει κίνδυνος να χτυπηθεί το ισχιακό νεύρο αλλά κι επειδή η περιοχή έχει μεγαλύτερη ποσότητα λίπους και υπάρχει περίπτωση το ενδομυϊκό εμβόλιο να χορηγηθεί κατά λάθος στον υποδόριο λιπώδη ιστό.

ΣΩΣΤΟ: «Το μωρό μου έχει υψηλό πυρετό. θα αναβάλλουμε τον εμβολιασμό;»

Κατά τη διαδρομή οξέων νόσων, κυρίως λοιμώξεων, καλό είναι να αναβάλλουμε τον εμβολιασμό για αργότερα, όταν το παιδί αναρρώσει.

ΛΑθΟΣ: «Το μωρό μου βήχει ελαφρά κι έχει καταρροή. θα αναβάλλουμε τον εμβολιασμό;»

Αφού ο παιδίατρος εξετάσει κλινικά το παιδί και δεν διαπιστώσει κάτι παθολογικό, εκτός από εικόνα ίωσης, ο εμβολιασμός γίνεται κανονικά.

ΣΩΣΤΟ: «Το παιδί μου παίρνει αντιβιοτικό για μια λοίμωξη που έχει τεθεί υπό έλεγχο. θα του κάνουμε το εμβόλιο;»

Η λήψη αντιβιοτικού δεν επηρεάζει την αποτελεσματικότητα του εμβολίου οπότε το παιδί μπορεί να εμβολιαστεί κανονικά κατά τη διάρκεια της αντιβιοτικής θεραπείας εφόσον έχει ξεπεράσει την οξεία φάση της ασθένειας.

ΛΑθΟΣ: «θηλάζω το μωρό μου. Μπορεί αυτό να επηρεάσει τον εµβολιασµό;»

Ως γνωστόν το μητρικό γάλα περιέχει έτοιμα αντισώματα που μεταφέρονται από τη μητέρα στο παιδί. Σε καμία περίπτωση όμως το γεγονός αυτό δεν επηρεάζει την αποτελεσματικότητα των εμβολίων.

ΣΩΣΤΟ: «Το παιδί μου είναι αλλεργικό. Μπορεί ν ακολουθήσει με ασφάλεια το πρόγραμμα των εμβολιασμών;»

Τα αλλεργικά παιδιά εμβολιάζονται κανονικά, εκτός από τα παιδιά που έχουν αλλεργία στα αντιβιοτικά στρεπτομυκίνη, καναμυκίνη και νεομυκίνη. Απλώς να αποφεύγεται ο εμβολιασμός όταν το παιδί βρίσκεται σε οξεία φάση της αλλεργίας, π.χ. κρίση βρογχικού άσθματος. Αν το παιδί πάσχει από σοβαρή αλλεργία, χορηγείται την ημέρα του εμβολίου και αντιισταμινικό για 10 μέρες.

ΛΑθΟΣ: «Το μωρό βγάζει σπυράκια όταν τρώει αυγό. θα κάνει το MMR κανονικά;»

Μερικά εμβόλια, όπως της ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς, το MMR,και της γρίπης, παρασκευάζονται σε καλλιέργειες αυγών ή εμβρύων κότας. Σε παιδιά που έχουν αποδεδειγμένη αλλεργία στο αυγό δεν χορηγούνται τα παραπάνω εμβόλια. Στα παιδιά που πιθανολογείται αλλεργία στο αυγό γίνεται δερματική δοκιμασία με αραιωμένο εμβόλιο. Αν βγει αρνητική, ο εμβολιασμός γίνεται κανονικά. Αν βγει θετική, ο εμβολιασμός πρέπει να γίνει με την τεχνική της απευαισθητοποίησης από παιδίατρο που μπορείvα αντιμετωπίσει την πιθανότητα μιας αναφυλακτικής αντίδρασης.

ΣΩΣΤΟ: «Το παιδί μου πάσχει από βρογχικό άσθμα και παίρνει κορτιζόνη. Μπορεί να εμβολιαστεί κανονικά;»

Τα παιδιά που παίρνουν μικρή ή μέτρια δόση κορτιζόνης για διάστημα μικρότερο των δύο (2) εβδομάδων μπορούν να εμβολιαστούν. Αντίθετα, τα παιδιά που παίρνουν μακροχρόνια μεγάλες δόσεις κορτιζόνης, δεν πρέπει να εμβολιάζονται με εμβόλια που περιέχουν ζωντανούς εξασθενημένους ιούς παρά μόνο μετά τρεις (3) μήνες από τη διακοπή της θεραπείας.

ΛΑθΟΣ: «Ξέχασα να κάνω έγκαιρα μία δόση του εμβολίου στο παιδί μου. Πρέπει ναρχίσει από την αρχή το σχήμα του εμβολιασμού;»

Η καθυστέρηση της χορήγησης ενός εμβολίου δεν συνεπάγεται και ακύρωση των προηγούμενων δόσεων. Ο εμβολιασμός πρέπει να συνεχιστεί από το σημείο που είχε σταματήσει και να ολοκληρωθεί κανονικά.

ΣΩΣΤΟ: «Περιμένω νέο μωρό. Το αδερφάκι του μπορεί να συνεχίσει κανονικά τα εμβόλια;»

Αν και πολλές φορές τα παιδιά που εμβολιάζονται με εμβόλια που περιέχουν ζωντανούς εξασθενημένους ιούς, αποβάλουν αυτούς τους ιούς για μικρό χρονικό διάστημα από τον οργανισμό τους, έχει βρεθεί ότι δεν επηρεάζουν το έμβρυο που κυοφορεί η μητέρα κι αυτό γιατί οι ιοί αυτοί δεν έχουν την ικανότητα να μεταδώσουν νόσο.

ΣΩΣΤΟ: «Το μωρό μου είναι πρόωρο, θα το εμβολιάσω κανονικά;»

Τα πρόωρα θρέφη πρέπει να αρχίζουν τα εμβόλια όπως και τα υπόλοιπα βρέφη και να ακολουθούν το χρονοδιάγραμμα των εμβολιασμών. Η δόση των εμβολίων είναι ακριβώς η ίδια. Εξαίρεση αποτελεί το εμβόλιο της ηπατίτιδας Β που πρέπει να γίνεται μόνον όταν το νεογνό είναι πάνω από 2 κιλά.