Ξένο σώμα στη μύτη

Τα παιδιά έχουν την τάση να εξερευνούν τον κόσμo και τα αντικείμενα. Στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής συχνά εισάγουν αντικείμενα στο στόμα ή τη μύτη τους. Στο στόμα τα αντικείμενα τα καταπίνουν,τα φτύνουν ή στη χειρότερη των περιπτώσεων περνούν προς το αναπνευστικό,οπότε έχουμε σοβαρά προβλήματα. Σίγουρα όμως, δεν παραμένουν στο στόμα τους για πολύ. Δε συμβαίνει το ίδιο, ωστόσο και με τη μύτη. Η μύτη είναι μια κλειστή κοιλότητα και εκεί το ξένο σώμα μπορεί να σφηνώσει και να παραμείνει καιρό.

Οι ηλικίες που συχνότερα βάζουν ξένα σώματα στη μύτη είναι από 18 μηνών ως 4 ετών. Τα πιο συχνά ξένα σώματα είναι όσπρια όπως φασόλια και πλαστικά ή μεταλλικά αντικείμενα. Τα οργανικά υλικά επειδή διαλύονται προκαλούν ερεθισμό στο βλεννογόνο και πόνο. Τα αδρανή υλικά όπως το πλαστικό και το μέταλλο μπορεί να μην ενοχλούν και να παραμείνουν στη μύτη για καιρό με κίνδυνο να αναπτυχθεί ινώδης ιστός και να περιχαρακωθεί το ξένο σώμα ή και να προκαλέσει διάτρηση του διαφράγματος. Βέβαια, ο μεγάλος κίνδυνος στην περίπτωση του ξένου σώματος στη μύτη είναι να γλιστρήσει στον αεραγωγό και να προκαλέσει απόφραξη του αναπνευστικού.

Ξένο σώμα στη μύτη πρέπει να υποπτεύεται κανείς όταν το παιδί βγάζει πύον από το ένα μόνο ρουθούνι ή παραπονείται για απόφραξη στη μια μόνο πλευρά.Μπορεί να υπάρχει και μικροαιμορραγία από το ρουθούνι αυτό. Βέβαια, δεν είναι σπάνιο το παιδί να αναφέρει σε κάποια στιγμή ότι έχει βάλει το ξένο σώμα στη μύτη του.

Όταν διαπιστωθεί το ξένο σώμα, πρέπει να αφαιρεθεί, συνήθως από εξειδικευμένο γιατρό, δηλαδή από τον ΩΡΛ. Αυτό συνήθως γίνεται με το παιδί ξύπνιο, να κάθεται στην αγκαλιά των γονέων του. Σπάνια μπορεί να χρειαστεί γενική αναισθησία για να αφαιρεθεί το ξένο σώμα. Εν συνεχεία, το παιδί λαμβάνει για λίγες μέρες αντιβιοτικά και τοπικές ρινικές αλοιφές για τον ερεθισμό του βλεννογόνου.

Πυρετικοί σπασμοί

Σε μερικά παιδιά ο πυρετός μπορεί να προκαλέσει σπασμούς. Οι πυρετικοί σπασμοί εμφανίζονται στο 2% έως 5% του συνόλου των παιδιών ηλικίας μεταξύ 6 μηνών έως και 6 ετών. Η εμπειρία ενός επεισοδίου είναι κάτι πολύ τρομακτικό για τους γονείς, αλλά συνήθως είναι αβλαβές για το παιδί.

Τι χαρακτηρίζεται ως επεισόδιο πυρετικών σπασμών;

Συνήθως συμβαίνει κατά τη διάρκεια των πρώτων λίγων ωρών από την εμφάνιση του πυρετού. Το παιδί μπορεί να φαίνεται παράξενο για λίγα λεπτά, στη συνέχεια γίνεται υπερτονικό κι εμφανίζει συσπάσεις σ’ όλο του το κορμί, σε μερικά παιδιά ίσως γυρίσουν τα μάτια τους. Δεν υπάρχει επικοινωνία με το παιδί για ένα μικρό χρονικό διάστημα, η αναπνοή του διαταράσσεται και το δέρμα του μπορεί να φαίνεται λίγο πιο μελανό από το συνηθισμένο. Μετά την κρίση, το παιδί επιστρέφει γρήγορα στο φυσιολογικό και μπορεί να παρουσιάσει υπνηλία. Οι κρίσεις συνήθως διαρκούν λιγότερο από 1 λεπτό, αλλά, αν και όχι συχνά, μπορεί να διαρκέσουν μέχρι και 15 λεπτά.

Πυρετικοί σπασμοί σπάνια συμβαίνουν περισσότερες από μία φορά μέσα σε ένα 24ωρο. Άλλα είδη επιληπτικών κρίσεων (αυτά που δεν προκαλούνται από πυρετό) διαρκούν περισσότερο, επηρεάζουν μόνο ένα μέρος του σώματος(εστιακές), και μπορεί να συμβούν επανειλημμένα.

Το παιδί μου θα ξανακάνει πυρετικούς σπασμούς;

Οι πυρετικοί σπασμοί έχουν μια κληρονομική προδιάθεση. Ο κίνδυνος εμφάνισης κρίσεων σε άλλα επεισόδια πυρετού εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού σας. Παιδιά ηλικίας κάτω του 1 έτους κατά το χρόνο του πρώτου επεισοδίου έχουν περίπου πιθανότητα 50% να έχουν κι άλλη κρίση πυρετικών σπασμών. Παιδιά μεγαλύτερα του 1 έτους κατά το χρόνο της πρώτης κρίσης έχουν περίπου 30% πιθανότητα να παρουσιάσουν δεύτερο επεισόδιο πυρετικών σπασμών.

Το παιδί μου θα εμφανίσει  επιληψία;

Η επιληψία είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για πολλαπλές και επαναλαμβανόμενες κρίσεις που δεν προκαλούνται από πυρετό. Τα παιδιά με ιστορικό πυρετικών σπασμών έχουν μόνο ελαφρώς υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης επιληψίας μετά την ηλικία των 7, από τα παιδιά που δεν είχαν ποτέ εμφανίσει πυρετικούς σπασμούς.

Είναι οι πυρετικοί σπασμοί επικίνδυνοι;

Αν κι ένα επεισόδιο πυρετικών σπασμών μπορεί να φοβίσει πολύ τους γονείς, είναι ακίνδυνο για το παιδί. Οι πυρετικοί σπασμοί δεν προκαλούν βλάβες στον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα, ούτε παράλυση, νοητική αναπηρία ή θάνατο.

Πώς πρέπει τα επεισόδια πυρετικών σπασμών ν’ αντιμετωπίζονται;

• Εάν το παιδί σας κάνει πυρετικούς σπασμούς τοποθετήστε το στο πάτωμα ή το κρεβάτι μακριά από οποιαδήποτε σκληρά ή αιχμηρά αντικείμενα.

• Γυρίστε το κεφάλι του στο πλάι, έτσι ώστε να μην κινδυνεύει να πνιγεί από τυχόν σάλια ή εμετό.

• Μην βάζετε τίποτα στο στόμα του με το φόβο ότι θα καταπιεί τη γλώσσα του. Καλέστε το γιατρό αμέσως ώστε να εξετάσει το παιδί σας, για να προσδιορίσει την αιτία του πυρετού του.

• Εάν οι σπασμοί δεν σταματούν μετά από 15 λεπτά πηγαίνετε στο κοντινότερο νοσοκομείο. Είναι πιο σημαντικό να προσδιοριστεί και να θεραπευθεί η αιτία του πυρετού και όχι οι σπασμοί. Οσφυονωτιαία παρακέντηση μπορεί να χρειαστεί να γίνει για να είμαστε σίγουροι ότι το παιδί δεν έχει μια σοβαρή λοίμωξη, όπως μηνιγγίτιδα, ειδικά αν το παιδί σας είναι ηλικίας μικρότερης του 1 έτους. Επίσης το ενδεχόμενο ουρολοίμωξης πρέπει πάντα να εξετάζεται.

• Σε γενικές γραμμές, δεν συστήνεται η χορήγηση προληπτικών φαρμάκων (φαινοβαρβιτάλη) για την αποφυγή των απλών πυρετικών σπασμών. Ωστόσο, αυτό θα πρέπει να συζητηθεί με το γιατρό του παιδιού σας. Σε περίπτωση παρατεταμένων ή επαναλαμβανόμενων επεισοδίων, η σύσταση μπορεί να είναι διαφορετική.

• Φάρμακα όπως η παρακεταμόλη και η ιβουπροφαίνη μπορεί να σας βοηθήσουν να μειώσετε τον πυρετό, αλλά δεν εμποδίζουν την εμφάνιση πυρετικών σπασμών γιατί συνήθως οι σπασμοί εμφανίζονται κατά την άνοδο του πυρετού. Μια γενική οδηγία είναι σε παιδιά με ιστορικό πυρετικών σπασμών να χορηγούνται αντιπυρετικά από νωρίς όταν το παιδί ξεκινά δεκατική πυρετική κίνηση.

• Επίσης αν το παιδί εμφανίσει επεισόδιο σπασμών που κρατάει πάνω από 15 λεπτά προτείνεται να του χορηγηθεί από το ορθό διαζεπάμη (amp Stezolid) και στη συνέχεια να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Εισρόφηση ξένου σώματος

Λέγοντας εισρόφηση ξένου σώματος εννοούμε, την είσοδο ενός μικρού αντικειμένου στην τραχεία ή στους βρόγχους. Η εισρόφηση ξένου σώματος αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου από ατύχημα στα παιδιά μικρότερα των 4 ετών και μπορεί σε σημαντικό βαθμό να προληφθεί με την κατάλληλη ενημέρωση των γονέων αλλά και την ευαισθητοποίηση των γιατρών ώστε να γίνει έγκαιρα η διάγνωση κι αφαίρεση του ξένου σώματος με βρογχοσκόπηση.
Η εισρόφηση ξένου σώματος μπορεί άμεσα ν’ απειλήσει την ζωή του παιδιού προκαλώντας απόφραξη των αναπνευστικών οδών και θάνατο ή αν δεν είναι πλήρης η απόφραξη να προκαλέσει αλλεπάλληλες λοιμώξεις (υποτροπιάζουσες πνευμονίες). Αν το ξένο σώμα δεν αφαιρεθεί πάντα υπάρχει ο κίνδυνος της μετακίνησης του μέσα στους βρόγχους και της πρόκλησης ασφυξίας.

Οδηγίες για την πρόληψη κι αντιμετώπιση της εισρόφηση ξένου σώματος:

1)Μην δίνεται στα παιδιά κάτω των 4 ετών ξηρούς καρπούς, κομμάτια μήλου, καρότου, ρόγες σταφυλιών κι άλλες σκληρές τροφές.
2)Μην επιτρέπετε στα παιδιά να τρώνε ενώ περπατούν, τρέχουν ή παίζουν. Διδάξτε τα από μικρά να συγκεντρώνονται την ώρα του φαγητού και να μην μιλούν και γελούν όταν μασάνε.
3)Τα μικροαντικείμενα και τα παιχνίδια που περιέχουν μικρά κομμάτια πρέπει ν’ απομακρύνονται από το χώρο που βρίσκονται τα παιδιά.
4)Τα παιδιά να αποθαρρύνονται να βάζουν στο στόμα τους αντικείμενα. Αυτό ισχύει και για τα μεγαλύτερα παιδιά γιατί εισρόφηση μπορεί να συμβεί κι από απροσεξία.
5)Αν υπάρχει υποψία εισρόφησης το παιδί να μεταφέρεται άμεσα στο τμήμα επειγόντων περιστατικών για έλεγχο.
6)Η εκπαίδευση όλων στην αντιμετώπιση του πνιγμού από ξένο σώμα με διάφορους χειρισμούς είναι πολύ σημαντικό για την προσφορά πρώτων βοηθειών.

Εγκολεασμός

Ο εγκολεασμός είναι από τα πιο επείγοντα χειρουργικά προβλήματα της βρεφικής ηλικίας. Χαρακτηρίζεται από την είσοδο και παγίδευση ενός τμήματος του εντέρου σ’ άλλο κομμάτι του εντέρου με αποτέλεσμα την διακοπή αιμάτωσης και τη νέκρωση του εγκολεασμένου εντέρου.

Συμπτώματα

Τα βρέφη παρουσιάζουν εμέτους κι έντονα περιοδικά κοιλιακά άλγη που εναλλάσσονται από περιόδους ωχρότητας, ατονίας  και λήθαργου. Μπορεί να παρατηρηθούν και σημεία αφυδάτωσης. Άλλο σύμπτωμα είναι οι αιμορραγικές κενώσεις(πήγματα αίματος και βλέννας).

Κλινική εξέταση

Ψηλαφώντας την κοιλιά ο γιατρός μπορεί να διαπιστώσει την ύπαρξη μιας ευαίσθητης, συμπαγούς, αλλαντοειδούς μάζας στην κοιλιά του βρέφους με εγκολεασμό.

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται με απλή ακτινογραφία κοιλίας, με υπερηχογράφημα ή με βαριούχο υποκλυσμό.

Θεραπεία

Η επιτυχής ανάταξη του εγκολεασμού συνήθως γίνεται με τον βαριούχο υποκλυσμό, ειδάλλως γίνεται λαπαροσκοπικά χειρουργική αποκατάσταση.

Πρόγνωση   

Εάν η διάγνωση και η θεραπεία γίνουν έγκυρα η πρόγνωση είναι καλή και η επανεμφάνιση σπάνια.

Πρώτες βοήθειες

Σε περίπτωση τραυματισμού του δέρματος (Συνηθισμένα κοψίματα. σχισίματα, γδαρσίματα)

• Αφαιρέστε, αν υπάρχει, κάποιο ξένο σώμα στο τραύμα (χώμα, πετραδάκια, σκόνη). Ανοίξτε τη βρύση, αφήνοντας να τρέξει άφθονο νερό στο τραύμα για αρκετά λεπτά ή ακόμα καλύτερα ξεπλύνετε την πληγή με φυσιολογικό ορό ή οξυζενέ.
• Σκουπίστε και στεγνώστε την πληγή με μία γάζα .
• Βάλτε αντισηπτικό (π.χ. Betadine.)
• Καλύψτε το τραύμα με επίδεσμο από γάζα, αφού εφαρμόσετε ένα ειδικό σκεύασμα το οποίο να ρυθμίζει την έκκριση υγρών της πληγής και να προάγει γρηγορότερα τη φυσιολογική επούλωση του δέρματος.

Aν το τραύμα αιμορραγεί: Με μία αποστειρωμένη γάζα πιέστε σταθερά και συνεχώs το σημείο που αιμορραγεί για αρκετά λεπτά ώστε να σταματήσει η ροή του αίματος.
Aν τα χείλη του τραύματος είναι ανοιχτά: Συμπλησιάστε με τα δάκτυλά σας τα χείλη του τραύματος και κολλήστε τα μ έναν αυτοκόλλητο επίδεσμο. Εάν υπάρχει τραύμα που χρειάζεται ράψιμο πηγαίνετε χωρίς καθυστέρηση στο πλησιέστερο νοσοκομείο. Επίσης ζητήστε ιατρική βοήθεια αν το τραύμα είναι βαθύ, αν έχει τρυπηθεί το αυτί ή το μάτι, αν ένα αντικείμενο παραμένει σφηνωμένο στο σώμα ή αν το τραύμα είναι στο πρόσωπο ή σε άλλη περιοχή όπου υπάρχει ανησυχία για σχηματισμό ουλής.
Η προστασία από τον τέτανο είναι πολύ βασική. Ο τέτανος προκαλείται από βακτήρια που μπορεί να εισέλθουν από το διερρηγμένο δέρμα. Μπορεί να χρειαστεί αναμνηστική ένεση του αντιτετανικού εμβολίου αν έχουν περάσει περισσότερα από πέντε χρόνια από τον τελευταίο αντιτετανικό εμβολιασμό

Σε περίπτωση που το παιδί χτυπήσει στο κεφάλι

Τις περισσότερες φορές είναι χωρίς επιπτώσεις. Όμως ελέγξτε:

• Εάν υπάρχει τραύμα που χρειάζεται ράψιμο .
• Εάν λιποθύμησε.
• Εάν έκανε εμετό.

Σε αυτές τις περιπτώσεις το παιδί πρέπει να διακομίζεται στο νοσοκομείο για έλεγχο, αλλιώς παρακολουθήστε στενά για 48 ώρες το παιδί σας για: υπνηλία, νωθρότητα, εμετό, ευερεθιστότητα ,αλλαγή στη διάθεση και τη συμπεριφορά του. Ξυπνάτε  το ανά τακτά διαστήματα ακόμα και κατά την διάρκεια της νύχτας για να ελέγχετε το επίπεδο συνείδησης του.

Σε περίπτωση ρινορραγίας

Η αιμορραγία της μύτης είναι κάτι σύνηθες στα παιδιά, που μπορεί ωστόσο να τα τρομοκρατήσει. Καθησυχάστε το παιδί και πείτε του να κάνει τα εξής :

• Να κλείσει τη μύτη πιάνοντας τα ρουθούνια με τον αντίχειρα και το δείκτη, κάτω από το οστό.
• Να γείρει το κεφάλι του ελαφριά προς τα εμπρός (όχι πίσω) και να καθίσει ήσυχα, διατηρώντας την πίεση στη μύτη για τουλάχιστον 5 λεπτά.
• Μην το αφήσετε να πειράξει το πηγμένο αίμα φυσώντας ή τρίβοντας τη μύτη του όταν σταματήσει η αιμορραγία.

Σε περίπτωση που παρόλα αυτά η αιμορραγία  συνεχίζει μεταφέρετε το παιδί στο νοσοκομείο για επιπωματισμό.

Σε περίπτωση που το παιδί πάθει έγκαυμα

• Τοποθετήστε αμέσως το μέρος του σώματος που έχει καεί κάτω από κρύο νερό για περισσότερα από 5 λεπτά. Μην αλείφετε το έγκαυμα με οδοντόκρεμα ή ντοματοπελτέ.
• Αν έχουν δημιουργηθεί φουσκάλες, μην τις σπάτε.
• Βάλτε κάποιο αντισηπτικό πάνω στο έγκαυμα ή κάποια κορτιζονούχα αλοιφή. 

Αν το έγκαυμα είναι σε πρόσωπο, μάτια, λαιμό, άκρα χέρια (παλάμη). γεννητική περιοχή ή πάνω από άρθρωση ή αν είναι εκτεταμένο ,απευθυνθείτε αμέσως στο γιατρό.

Σε περίπτωση τσιμπήματος εντόμου

• Πολλές φορές είναι δύσκολο να βρούμε ποιο έντομο τσίμπησε το παιδί. Οι μέλισσες αφήνουν το κεντρί τους ,σ’αυτή την περίπτωση αφαιρέστε το με προσοχή.
• Βάλτε υγρή αμμωνία .
• Βάλτε πάγο τυλιγμένο με ύφασμα για μισή ώρα.
• Ανυψώστε το άκρο που έγινε το τσίμπημα για να ελαττωθεί το οίδημα (πρήξιμο).
• Επαλείψτε μια αντιισταμινική κρέμα (gel Fenistil) ή μια κρέμα με κορτιζόνη (cr. Betnovate).
• Αν πονάει, χορηγήστε παυσίπονο (π.χ. Depon).

Απευθυνθείτε στο γιατρό σας αν το παιδί τσιμπήθηκε στο πρόσωπο ή υπάρχουν σημεία μεγάλης αλλεργικής αντίδρασης (βήχας, δύσπνοια, σφύριγμα στην αναπνοή, εμετός, εφίδρωση, ανησυχία, λιποθυμία).

Σε περίπτωση διαστρέμματος ή κατάγματος

Ένα ξαφνικό στραμπούληγμα ή ένα δυνατό χτύπημα μπορεί να βλάψει τα μαλακά μόρια (σύνδεσμοι και τένοντες) ή ένα οστό και η γύρω περιοχή να πρηστεί και να μελανιάσει. Ένας τραυματισμός δεν είναι απαραίτητο να προκαλέσει υπερβολικό οίδημα για να είναι σοβαρός και θα πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε κάποιο γιατρό.
Τα περισσότερα διαστρέμματα πονούν και ορισμένα χρειάζονται περισσότερο καιρό κι από ένα κάταγμα για να επουλωθούν.

• Τοποθετήστε παγοκυψέλη ή μία σακούλα με παγάκια πάνω στο τραύμα για 20 λεπτά κάθε μία ώρα για να περιορίσετε το οίδημα και τον πόνο.
• Σηκώστε το τραυματισμένο σημείο πάνω από το επίπεδο της καρδιάς, αν είναι δυνατό, ώστε να μη συσσωρεύονται υπερβολικά υγρά και να μειωθεί το οίδημα.
• Κρατήστε  το τραυματισμένο μέλος από κάτω, υποστηρίζοντάς το και από τις δύο πλευρές, και πιέστε για να σταματήσετε την αιμορραγία.
• Αν ένα σπασμένο οστό έχει κόψει το δέρμα, καλύψτε το τραύμα τυλίγοντας γύρω του γάζα ή ύφασμα και ασκήστε πίεση γύρω από το τραυματισμένο σημείο. 
• Τοποθετήστε ένα σκληρό υλικό (νάρθηκα) δίπλα στο τραυματισμένο σημείο του σώματος και δέστε το επάνω και κάτω από την περιοχή του τραύματος.
• Μην αυξάνετε τη βλάβη προσπαθώντας να ισιώσετε το τραυματισμένο μέλος.
• Μην εμποδίζετε την κυκλοφορία δένοντας πολύ σφιχτά το νάρθηκα.

Σε περίπτωση θερμοπληξίας (Ηλίασης)

Η πολύωρη παραμονή σε υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει ηλίαση ή εξάντληση. Με τη θερμοπληξία μπορεί να εμφανιστεί πολύ υψηλός πυρετός και να προκληθεί εγκεφαλική βλάβη ή θάνατος. Όταν το παιδί βρίσκεται σε πολύ θερμό και υγρό περιβάλλον, η θερμική εξάντληση αρχίζει συχνά με "κράμπες", ιδίως στους μυς της κοιλιάς και των ποδιών.
Η αντιμετώπιση της θερμοπληξίας απαιτεί γρήγορο δρόσισμα του σώματος για να χαμηλώσει η επικίνδυνα υψηλή θερμοκρασία του.

Συμπτώματα της Θερμοπληξίας (Ηλίαση)

• Θερμοκρασία του σώματος από 39 °C και άνω.
• Δέρμα κόκκινο και ζεστό.
• Έλλειψη ιδρώτα.
• Παραζάλη ή λιποθυμία.
• Σπασμοί.

Αν υπάρχουν αυτές οι ενδείξεις, πρέπει να μεταφέρετε το παιδί σε δροσερό μέρος. Ρίξτε του άφθονο νερό από τη βρύση, δροσίστε το μ ένα πανί βουτηγμένο σε κρύο νερό.
Πρέπει να μετράτε τη θερμοκρασία του κάθε 10 λεπτά. Όταν η θερμοκρασία του έρθει στα φυσιολογικά επίπεδα, στεγνώστε το. Αν είναι πάνω, επαναλάβετε την παραπάνω διαδικασία.

Οξεία σκωληκοειδίτιδα

Οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι μια κατάσταση κατά την οποία η σκωληκοειδής απόφυση παθαίνει φλεγμονή και γεμίζει με πύον. Η σκωληκοειδής απόφυση  είναι μία απόληξη του παχέως εντέρου σε σχήμα δακτύλου στην κάτω δεξιά πλευρά της κοιλιάς.  Η μικρή αυτή δομή δεν έχει καμία γνωστή λειτουργία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να προκαλέσει προβλήματα.

Η οξεία σκωληκοειδίτιδα προκαλεί πόνο που συνήθως αρχίζει γύρω από τον ομφαλό  και έπειτα εντοπίζεται στο κάτω δεξιό μέρος της κοιλιάς σας.  Στη σκωληκοειδίτιδα ο πόνος συνήθως αυξάνεται σε μια περίοδο 12 έως 18 ωρών και τελικά γίνεται πολύ έντονος.

Η  σκωληκοειδίτιδα μπορεί να συμβεί στον οποιονδήποτε, αλλά πιο συχνά εμφανίζεται σε άτομα μεταξύ των ηλικιών 10 και 30. Η τυπική θεραπεία της σκωληκοειδίτιδας είναι η χειρουργική αφαίρεση του εξαρτήματος.

Τα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας είναι:

• Πόνος που ξεκινά γύρω από τον ομφαλό και συχνά μετατοπίζεται στην κάτω δεξιά κοιλιακή χώρα.
• Ο πόνος που γίνεται πιο έντονος όσο περνούν οι ώρες.
• Ευαισθησία που προκύπτει όταν εφαρμόζεται πίεση δεξιά στο κάτω μέρος της κοιλιάς.
• Οξύς πόνος στην κάτω δεξιά κοιλιακή χώρα που εμφανίζεται κατά την  πίεση και στη συνέχεια χειροτερεύει όταν αίρεται η πίεση(ριμπάουντ).
• Πόνος που χειροτερεύει όταν το παιδί βήχει, περπατάει ή κάνει κινήσεις.
• Ναυτία.
• Έμετος.
• Απώλεια της όρεξης.
• Χαμηλός πυρετός.
• Δυσκοιλιότητα.
• Διάρροια.
• Κοιλιακό πρήξιμο. 

Η εντόπιση του πόνου  μπορεί να ποικίλλει, ανάλογα με την ηλικία  και τη θέση του εξαρτήματος . Τα μικρά παιδιά ή οι έγκυες γυναίκες, ειδικά, μπορεί να έχουν πόνο σκωληκοειδίτιδας που εμφανίζεται σε διαφορετικά μέρη.

Πότε να  απευθυνθείτε σε γιατρό
Κλείστε ένα ραντεβού με ένα γιατρό αν το παιδί σας παρουσιάσει σημάδια ή συμπτώματα που σας ανησυχούν. Αν ο κοιλιακός πόνος είναι τόσο μεγάλος ώστε το παιδί δεν είναι σε θέση ακόμα και να καθίσει απαιτείται άμεση ιατρική φροντίδα.

Αιτιολογία
Η αιτία της σκωληκοειδίτιδας δεν είναι πάντοτε σαφής. Μερικές φορές η οξεία σκωληκοειδίτιδα μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα :

• Μιας απόφραξης. Ένα σκληρό κομμάτι  κοπράνων (κοπρόλιθος) μπορεί να παγιδευτεί στο στόμιο της κοιλότητας που έχει η σκωληκοειδής απόφυση.
• Μιας μόλυνσης. Η σκωληκοειδίτιδα μπορεί να ακολουθήσει  μια ιογενή λοίμωξη του γαστρεντερικού, ή μπορεί να προέρχεται από άλλα είδη φλεγμονής.

Και στις δύο περιπτώσεις, τα βακτήρια εισβάλλουν γρήγορα μέσα στην σκωληκοειδή απόφυση κι αν δεν αντιμετωπιστεί η λοίμωξη έγκαιρα, μπορεί να συμβεί ρήξη με πολύ σοβαρές επιπλοκές.

Επιπλοκές

1. Οξεία περιτονίτιδα. Το περιεχόμενο των εντέρων και τα μικρόβια, αν γίνει ρήξη της σκωληκοειδούς απόφυσης, μπορεί να διαρρεύσουν στην κοιλιακή κοιλότητα.  Αυτό μπορεί να προκαλέσει  μόλυνση της κοιλιακής  κοιλότητας (περιτονίτιδα).
2. Απόστημα. Η μόλυνση και η διήθηση του εντερικού περιεχομένου μπορούν να σχηματίσουν ένα περιτοναϊκό απόστημα. Το περιτοναϊκό  απόστημα απαιτεί θεραπεία πριν σπάσει, προκαλώντας μια ακόμη πιο εκτεταμένη μόλυνση στην κοιλιακή κοιλότητα.

Ο πόνος της σκωληκοειδίτιδας μπορεί να αλλάξει με την πάροδο του χρόνου, έτσι ώστε η  διάγνωση να τίθεται δυσκολότερα.  Επιπλέον, ο κοιλιακός πόνος μπορεί να προκύψει από άλλες αιτίες, εκτός από σκωληκοειδίτιδα.  Για να γίνει η διάγνωση σε περίπτωση υπόνοιας σκωληκοειδίτιδας, ο γιατρός  θα πάρει λεπτομερές ιστορικό των συμπτωμάτων και θα κάνει μια προσεκτική εξέταση της κοιλιάς.

Διάγνωση
Δοκιμασίες που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση σκωληκοειδίτιδας περιλαμβάνουν:

• Φυσική εξέταση για την αξιολόγηση του πόνου. Ο γιατρός θα  εφαρμόσει ήπια πίεση στην επώδυνη περιοχή.  Όταν η πίεση απελευθερώνεται ξαφνικά, ο πόνος της σκωληκοειδίτιδας συχνά χειροτερεύει, πράγμα που σημαίνει ότι το παρακείμενο περιτόναιο φλεγμαίνει.  Άλλα σημάδια είναι σκληρή κοιλιά κατά την ψηλάφηση, λόγω μυϊκής σύσπασης.
• Εξέταση αίματος. Ελέγχουμε για υψηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων, που συνήθως δείχνουν λοίμωξη.
• Εξέταση ούρων. Μία ανάλυση ούρων για να αποκλειστεί μια ουρολοίμωξη ή μια πέτρα στα νεφρά ως αιτία πόνου, μπορεί να χρειαστεί.  Εάν υπάρχει πέτρα στα νεφρά, τα ερυθρά αιμοσφαίρια βρίσκονται στην μικροσκοπική εξέταση των ούρων.
• Απεικονιστικές εξετάσεις. Ο γιατρός  μπορεί να συστήσει επίσης μια ακτινογραφία κοιλιάς, ένα υπερηχογράφημα ή αξονική τομογραφία για να επιβεβαιωθεί η σκωληκοειδίτιδα ή να βρεθούν άλλες αιτίες για τον πόνο.

Η θεραπεία της σκωληκοειδίτιδας συνήθως περιλαμβάνει επείγουσα χειρουργική επέμβαση για να αφαιρεθεί το πάσχον όργανο.  Άλλη αντιμετώπιση ανάλογα με την κατάσταση του ασθενούς μπορεί να είναι απαραίτητη.

Χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση του εξαρτήματος (σκωληκοειδεκτομή).
Η σκωληκοειδεκτομή μπορεί να γίνει σαν ανοικτή χειρουργική επέμβαση με μία τομή στην κοιλιά που είναι περίπου 5 έως 10 εκατοστά. Διαφορετικά η εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας μπορεί να γίνει  λαπαροσκοπικά. Κατά τη διάρκεια μιας λαπαροσκοπικής σκωληκοειδεκτομής, ο χειρουργός εισάγει ειδικά χειρουργικά εργαλεία και μια βιντεοκάμερα στην κοιλιά για να αφαιρέσει την σκωληκοειδή απόφυση.

Σε γενικές γραμμές, η λαπαροσκοπική χειρουργική αφαίρεση επιτρέπει στον ασθενή να ανακάμψει ταχύτερα και αφήνει λιγότερες ουλές.  Αλλά η λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση δεν είναι κατάλληλη για όλους.  Αν έχει συμβεί ρήξη και η λοίμωξη έχει εξαπλωθεί πέρα από την σκωληκοειδή απόφυση ή αν υπάρχει απόστημα, μπορεί να χρειαστεί μια ανοικτή σκωληκοειδεκτομή που επιτρέπει στον χειρουργό να καθαρίσει την κοιλιακή κοιλότητα.

Συνήθως ο ασθενείς αναρρώνει μία ή δύο ημέρες στο νοσοκομείο μετά από σκωληκοειδεκτομή.
Παροχέτευση  αποστήματος πριν από την επέμβαση σκωληκοειδεκτομής.

Εάν υπάρχει ένα απόστημα, πρέπει να παροχετευτεί με την τοποθέτηση ενός σωλήνα. Η σκωληκοειδεκτομή μπορεί να γίνει αρκετές εβδομάδες αργότερα όταν η λοίμωξη είναι υπό έλεγχο.

Αποθεραπεία
Μετά από την χειρουργική επέμβαση χρειάζεται κάποιο χρονικό διάστημα για ν’ ανακάμψει ο οργανισμός. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αποκατάστασης, μπορείτε να λάβετε μέτρα για να βοηθήσετε το σώμα να επιταχύνει την επούλωση μετά την επέμβαση, όπως:

1. Αποφυγή της έντονης δραστηριότητας στην αρχή. Εάν η σκωληκοειδεκτομή έγινε λαπαροσκοπικά, περιορισμός της δραστηριότητας  για τρεις με πέντε ημέρες μετά την επέμβαση. Αν η σκωληκοειδεκτομή έγινε με ανοικτή επέμβαση, για 10 έως 14 ημέρες μετά την επέμβαση.
2. Υποστήριξη της κοιλιάς. Μπορεί να αισθανθείτε πόνο στην κοιλιά, στον βήχα, το γέλιο ή σε άλλες κινήσεις. Τοποθετήστε ένα μαξιλάρι πάνω από την κοιλιά  και εφαρμόστε πίεση πριν από αυτές τις κινήσεις.
3. Γρήγορη κινητοποίηση. Αρχίστε σιγά-σιγά και σταδιακά αυξήστε τις δραστηριότητες. Ξεκινήστε με μικρές βόλτες. Τα παιδιά συνήθως είναι σε θέση να επιστρέψουν στο σχολείο σε λιγότερο από μία εβδομάδα μετά την επέμβαση, αν και έντονη δραστηριότητα, όπως γυμναστήριο ή σπορ, θα πρέπει να περιορίζεται για δύο έως τέσσερις εβδομάδες μετά την επέμβαση.